KÜSKÜN

ya kayboldum ya arıyordum bir şehrin yontusunda kendimi hep aynı hisle bir meydana çıkıyordum insanlar uçurum gibi bakıyordu yüzüme kime tutunsam düşüyor kime seslensem sendeliyordum bir kaç hal ve his ile kala kaldım kaldırımlarda yasladım taş bir tene sırtımı burdayım yıkılana kadar dizlerim ve dişlerim bana sahip çıkın o ketum gecede vazgeçtim yazgımdan lahzalarıyla yanarken koca bir zaman bana kinayeli bir rivayet sundu hayat hiç bir yamalık seçemez dikileceği kumaşı terzi seçer kumaşa dikeceği yamayı anladım ve hiç bir insan seçemez yaşayacağı hayatı hayat seçer yaşatacağı insanı viraneye şekil veren gözlerim yitirdiğin rengi bul geri taşıyamaz bunca yüz bu uygunsuz yükü